Τ’ όνομα μου είναι Αλήθεια και είμαι ο πιο ασύλληπτος αιχμάλωτος στο σύμπαν.
Carl Sandburg
μηχανή #204
Τρίτη και 13
η πρώτη του χρόνου
Το αλάτι και το μελάνι έμεινε στις παλάμες μου,
κάτω απ’ τα θραύσματα του φεγγαριού.
Renee Nicole Good
Τ’ όνομα μου είναι Αλήθεια και είμαι ο πιο ασύλληπτος αιχμάλωτος στο σύμπαν.
Carl Sandburg
μηχανή #204
Τρίτη και 13
η πρώτη του χρόνου
Το αλάτι και το μελάνι έμεινε στις παλάμες μου,
κάτω απ’ τα θραύσματα του φεγγαριού.
Renee Nicole Good
Υπάρχουν άνθρωποι που μόνο περιμένουν
Δεν είναι ποιητές
Δεν έγιναν ποτέ επαναστάτες
Κανένα φως δεν παρασύρουν προς το μέρος τους
Και πού και πού ένα κομμάτι σύννεφο
Περνάει πάνω απ’ την καρδιά τους
Και την κρύβει
Μαρία Λαϊνά
μηχανή #202
ψάχνει σε στίχους τρόπους
να μη κρυφτεί η καρδιά μας
Σ’ αυτό τον κόσμο, που ολοένα στενεύει, ο καθένας μας χρειάζεται όλους τους άλλους. Πρέπει ν’ αναζητήσουμε τον άνθρωπο, όπου και να βρίσκεται. Όταν, στο δρόμο της Θήβας, ο Oιδίπους συνάντησε τη Σφίγγα κι αυτή του έθεσε το αίνιγμά της, η απόκρισή του ήταν: ο άνθρωπος. Τούτη η απλή λέξη χάλασε το τέρας. Έχουμε πολλά τέρατα να καταστρέψουμε. Ας συλλογιστούμε την απόκριση του Oιδίποδα.
Γιώργος Σεφέρης
Μόνο η όσφρηση και η γεύση μένουν λοιπόν το καλοκαίρι•
μα φτάνουν –
γιασεμί
βασιλικός
καρπούζι
λιωμένο παγωτό
αντηλιακό
ώριμες ντομάτες
σύκα
αλμύρα
αλμύρα
αλμύρα…
Κ. Βλαχάκη
ωδή στην ντομάτα
τα γινωμένα σύκα
το γιασεμί
το καρπούζι
και τις αισθήσεις του καλοκαιριού
μηχανή #195
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων
πάμε στίχο στίχο
στο καλοκαιράκι
συμπαρασυρθείτε
Featured Image: a painting by Pavlos Samios
Έχασε πια το χρώμα αυτός ο κόσμος
καθώς τα φύκια στ’ ακρογιάλι του άλλου χρόνου
γκρίζα ξερά και στο έλεος του ανέμου.
Γ.Σ.
η μηχανή της αλληλεγγύης
σ’έναν κόσμο
που έχει χάσει πια το χρώμα
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων
και στο δρόμο για το
17ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Χανίων
Γιορτή Κοινωνικής Αλληλεγγύης
😁
Ο Αύγουστος ελούζονταν
λούζοντας την αστροφεγγιά
κι από τα γένια του έσταζαν
άστρα και γιασεμιά.
vs.
Όλα τα χρώματα
από τον Αύγουστο τα πήρανε
κι αφήσανε ασπρόμαυρα τα καλοκαίρια
αναμέτρηση με τα χίλια πρόσωπα του Αυγούστου
το έτος 2023
μηχανή #149
μετά πανσελήνου
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων
Θα σου πάρουν τον ίσκιο των δέντρων, θα τον πάρουν
θα σου πάρουν τον ίσκιο της θάλασσας, θα τον πάρουν
θα σου πάρουν τον ίσκιο της καρδιάς, θα τον πάρουν
θα πάρουν τον ίσκιο σου…
Γ. Σεφέρης
15. 3. 1947
Πόσο γυρεύω την ξεκούραση… τη θάλασσα την ήσυχη, τους ορίζοντες τους απέραντους. Να ησυχάσω, να ναρκωθώ λιγάκι μέσα στην αγάπη, κι έπειτα ξαναρχίζω, μα πριν περάσω όλους τους μεσημεριάτικους ήλιους, λίγο νερό, λίγο νερό, για το όνομα του Θεού.
Γ. Σεφέρης 1921
μηχανή #146
της γαλήνης
της ισορροπίας
της ξεκούρασης
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων
https://kpaxradio.live
Δυο πόρτες ανοιγμένες κατευθείαν στον ουρανό.
Στο δρόμο παρατεταγμένα αγροτικά καλάθια
με κληματόβεργες και κληματόφυλλα. Παιδικά ονόματα,
βερίκοκα, ροδάκινα, σταφύλια, αχλάδια, σύκα,
με το ξεχωριστό άρωμα τους χρωματίζοντας
μια γυάλινη, περιστρεφόμενη, μεγάλη σφαίρα
σαν την έγχρωμη υδρόγειο στην έδρα του κλειστού σχολείου,
κι απ’ έξω τα άτακτα τζιτζίκια ν’ απαγγέλουνε
τα ίδια και τα ποιήματά τους – όχι για τις εξετάσεις.
Γ. Ρίτσος, Διακοπές
Έγραψε το στίχο: «αν έλειπε αυτό το σιγανό τρυπάνισμα στο μυαλό», κι ύστερα σταμάτησε.
Μ. Αναγνωστάκης, Υ.Γ.
μηχανή #143
και η γραφή μετά –
τα υστερόγραφα
της ποίησης
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων
Ένα σαλιγκάρι η ποίηση.
Ξέρει να κρύβει νοήματα
σ’ ένα κέλυφος φθόγγων και προθέσεων.
Κι αφήνει ίχνη από σημασίες
καθώς διασχίζει αργά σελίδες και ζωές.
Θα βρει τον τρόπο να επιβιώσει.
Ακόμα κι αν δεν υπάρχει βροχή.
Ακόμα κι αν χρειάζεται να κινδυνεύσει.
Τα σαλιγκάρια, εξάλλου, δεν πληγώνονται.
Έτσι και τα ποιήματα.
Ξέρουν να επουλώνουν και να επουλώνονται.
Φ. Κουτρουβίδης, «…Υστερόγραφο»
ένα θεραπευτικό σαρανταβότανο
στη διάθεση της μηχανής
που επιστρατεύει όλα τα βότανα από το ράφι
(και τους στίχους)
για να διώξει απ’ το κορμάκι της τσι πόνους και τα πάθη…
Σαν την υγεία σου έχασες και θες να την κερδίσεις
μόνο με βότανα της γης θα την ξαναποκτήσεις –
μηχανή #130
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων
συμπαρασύρσου
και βρες την υγειά σου
https://kpaxradio.live
Κι όμως πρέπει να λογαριάσουμε κατά πού προχωρούμε,
όχι καθώς ο πόνος μας το θέλει και τα πεινασμένα παιδιά μας
και το χάσμα της πρόσκλησης των συντρόφων από τον αντίπερα γιαλό·
μήτε καθώς το ψιθυρίζει το μελανιασμένο φως στο πρόχειρο νοσοκομείο,
το φαρμακευτικό λαμπύρισμα στο προσκέφαλο του παλικαριού που χειρουργήθηκε το μεσημέρι·
αλλά με κάποιον άλλο τρόπο, μπορεί να θέλω να πω καθώς
το μακρύ ποτάμι που βγαίνει από τις μεγάλες λίμνες τις κλειστές βαθιά στην Αφρική
και ήτανε κάποτε θεός κι έπειτα γένηκε δρόμος και δωρητής και δικαστής και δέλτα·
που δεν είναι ποτές του το ίδιο, κατά που δίδασκαν οι παλαιοί γραμματισμένοι,
κι ωστόσο μένει πάντα το ίδιο σώμα, το ίδιο στρώμα, και το ίδιο Σημείο,
ο ίδιος προσανατολισμός.
Γ. Σεφέρης, Ένας γέροντας στην ακροποταμιά (1942)
ω ψυχή
ω λυκόφως
ω θύμηση
αλλά και
ω, ναι, το ξέρω
Ω εγώ! Ω ζωή!
μια μυσταγωγία
Ω!
μηχανή #123
συμπαρασυρθείτε
με έναν στίχο
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων
Η ερώτηση, ω εγώ, τόσο θλιμμένη, επανέρχεται ̶
Τι καλό υπάρχει μέσα σε όλα αυτά, ω εγώ, ω ζωή;
Απάντηση
Ότι είσαι εδώ ̶ ότι η ζωή υπάρχει και η ταυτότητα,
Ότι το πανίσχυρο παιχνίδι συνεχίζεται, κι εσύ μπορείς να συμβάλεις με έναν στίχο.
Walt Whitman
Αχ, έκανε το γιασεμί –
όλη η λευκότητα των άστρων
στα μυρωμένα γιασεμόκλωνα
π’ ανθίζουν και καταπίνουν
το σκοτάδι
πεισματικά γιασεμιά
μηχανή #114
στο Κοινωνιικό Ραδιόφωνο Χανίων
https://kpaxradio.live
Στη μαύρη νύχτα
ζωγραφίζω γιασεμιά
να ξημερώσει
Δ.Ι. Αντώνιου
χαρτιά χαρτιά χαρτιά
ξορκίστε τα πια
λευκά χρωματισμένα διαβρωτικά
σαν ξυράφι φθαρτά
μηχανή #100+1
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων
Ένα φύλλο χαρτί
μπορεί να κόβει σαν ξυράφι
κι ένα απαλό χέρι να γράφει
λόγια που κόβουν σαν ξυράφι
σε μια κόλλα χαρτί.
Κάρολος Τσίζεκ
Κι αν έχει το αύριο σκοτάδι
άναψε την καρδιά
Και φέξε το.
Μαρία Σκουρολιάκου
μια επικίνδυνη ύλη
η καρδιά
μηχανή #88
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων