Γιάννης Ρίτσος

Μηχανή #97 μια έμμονη ιδέα που τη λέμε δρόμο

Μηχανή #97 μια έμμονη ιδέα που τη λέμε δρόμο 600 600 KPaX Radio

 

μηχανή #97
αυτή τη νύχτα του Οκτώβρη
με μια έμμονη ιδέα
που τη λέμε δρόμο
και με το οπτιϰό νεύϱο παϱατηϱητές
του διαμαντιού του ϰόσμου
που στϱοϐιλίzεται

Θα μποϱούσα να ϰάνω ϰάτι xειϱότεϱο
απ’ το να ϰάϑομαι στους αλήτιϰους δϱόμους
πίνοντας ϰϱασί
Τζακ Κέρουακ

Μηχανή #96 κρασοψιχιά

Μηχανή #96 κρασοψιχιά 600 600 KPaX Radio

Καψάλιζε λίγο σταρένιο ψωμί στη θράκα, το βουτούσε στο μπρούσκο και το ’κανε κρασοψιχιά, έτρωγε και καμιάν ελιά, φτούσε το κουκούτσι και λίγες βρισιές μαζί για το γούρι και ξεκινούσε στητός κι ανάλαφρος για τα χτήματα.
Διδώ Σωτηρίου, Ματωμένα Χώματα, 1962

αμπελοφιλοσοφίες
γύρω από μια ρώγα σταφυλιού
κι ένα αμπέλι που βρυχάται
μηχανή #96
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων

Μηχανή #94 απόπειρες αποδράσεως

Μηχανή #94 απόπειρες αποδράσεως 600 600 KPaX Radio

 

απόπειρες αποδράσεως
και ευωδίες ελευθερίας
σε μια εκπομπή αφιερωμένη
στην Κατερίνα μας
και στην έκθεση Αλυσίδα
που ξανοίγεται την Κυριακή
22 Αυγούστου
από το λιμάνι των Χανίων

μηχανή #94
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων

μόνο τα άνθη αγαπούν αληθινά
την ελευθερία
γι’ αυτή μιλούν κρυφά
στο αυτί του ανέμου
μα εκείνος δεν κρατά το μυστικό
κι ευωδιάζει
Β. Κάσσος

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα κορίτσι που νίκησε τη μοναξιά και την φυλακή μέσα στην οποία γεννήθηκε.
Ξεκίνησε με την χωρίς σκοπό καταγραφή των συναισθημάτων.
Μετά ανακάλυψε την ομορφιά των λέξεων και τη χαρά της δημιουργίας.
Παρασύρθηκε στη δίνη του λόγου, της φαντασίας και της έκφρασης.
Όταν μπλέχτηκε ανάμεσα στις μεταφορές, τις αλληγορίες και τα υπερβολικά σχήματα λόγου, άρχισε να καταλαβαίνει την εκφραστική ελευθερία.
Κι έτσι κάπως, άοπλη, προχώρησε προς το θαύμα – την απόλυτη ελευθερία της κατάθεσης ψυχής.
Αυτή η διαδρομή, η ποίηση, μπορεί να λυτρώσει τον καθένα από την χειρότερη φυλακή του κόσμου.
Κ. Βλαχάκη

Περισσότερα για την έκθεση εδώ

Μηχανή #92 η πιο όμορφη θάλασσα

Μηχανή #92 η πιο όμορφη θάλασσα 600 600 KPaX Radio

Αύγουστος
κι είμαστε μες στο δικό μας κόσμο –
ζέστη
σαπουνόφουσκες
αγκαλιές
γελαστά βλέμματα
η ροή της άμμου που γλυστράει
και όσα όμορφα προσμένουμε
μηχανή #92
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων

Η πιο όμορφη θάλασσα
είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμα ταξιδέψει.
Τα πιο όμορφα παιδιά
δεν έχουν μεγαλώσει ακόμα.
Τις πιο όμορφες μέρες μας
δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα.

Κι αυτό που θέλω να σου πω,
το πιο όμορφο απ’ όλα,
δε σ’ τό ‘χω πει ακόμα.

Ναζίμ Χικμέτ

Μηχανή #87 Σου έτυχε να κοιτάξεις μ’ ένα γυαλί μέσα στη θάλασσα;

Μηχανή #87 Σου έτυχε να κοιτάξεις μ’ ένα γυαλί μέσα στη θάλασσα; 600 600 KPaX Radio

Σου έτυχε να κοιτάξεις μ’ ένα γυαλί μέσα στη θάλασσα;
η μηχανή #87 το τόλμησε
και τώρα πια δεν είναι τίποτα
που να μη μπορεί να στρέψει τη μορφή του προς τον ήλιο

μια κραυγή προς το ανήκουστο
κι ένα ντο και σολ και μι
από τα βάθη
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων

Μηχανή #86 Ιούνης μήνας και τ’αστέρια στη θέση τους

Μηχανή #86 Ιούνης μήνας και τ’αστέρια στη θέση τους 300 300 KPaX Radio

Ιούνης μήνας
Κερασάρης
θεριστής και τζιτζικάρης
στη μηχανή #86
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων
κουμπώνοντας τ’ αστέρια στη θέση τους

Ὅλα τ᾿ ἀλέθουν οἱ μυλόπετρες
καὶ γίνουνται ἄστρα.
Γ. Σεφέρης

Μηχανή #85 σήματα καπνού στο πουθενά κι ο Bob Dylan

Μηχανή #85 σήματα καπνού στο πουθενά κι ο Bob Dylan 300 300 KPaX Radio

σήματα καπνού στο πουθενά
κι ο Bob Dylan
μηχανή #85
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων

Ο κόσμος είναι ωραίο μέρος
για να γεννηθείτε
αν δεν σας νοιάζει που η ευτυχία
δεν είναι πάντα
και τόσο διασκεδαστική
αν δεν σας νοιάζει μια δόση κόλασης
πού και πού
όταν όλα πάνε καλά
γιατί ακόμα και στον παράδεισο
δεν τραγουδούν
όλη την ώρα

[…]

Ναι ο κόσμος είναι το καλύτερο μέρος
για ένα σωρό πράγματα όπως το να κάνεις κουταμάρες
και να κάνεις έρωτα
και να είσαι λυπημένος
και να τραγουδάς φτηνά τραγούδια και να έχεις εμπνεύσεις

Λόρενς Φερλινγκέτι

Μηχανή #82 σημάδια

Μηχανή #82 σημάδια 600 600 KPaX Radio

μια πασχαλίτσα
ο Μάνος
και σημάδια
κόκκινα
κίτρινα
ανεξάλειπτα
σαρκώδη
σοφά
στη μηχανή #82
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων

Μηχανή #79 σαν ουρανός που έχασε το δρόμο

Μηχανή #79 σαν ουρανός που έχασε το δρόμο 600 600 KPaX Radio

Ο άνεμος ρέει μέσα στην καρδιά μας
Σαν ουρανός ποὺ έχασε τὸ δρόμο
Γ. Σαραντάρης

ήλιος αέρας πέτρα νερό
κι άλλα στοιχειά της καρδιάς
και τ’ ουρανού
μαζί κι ο παροιμιώδης γέροντας με τη χονδρή την κάπα
στη μηχανή #79
σε ήχους διονυσιακούς

Μηχανή #71 έρως ανίκατε μάχαν

Μηχανή #71 έρως ανίκατε μάχαν 300 300 KPaX Radio

Πάλι σπαράζει με ο έρωτας, που παραλεί το σώμα,
γλυκόπικρο, άγριο σερπετό.
Σαπφώ

έρως ο γλυκόπικρος
έρως αγών
στη μηχανή #71
σε μια εβδομάδα αφιερωμένη
στον έρωτα, την αγάπη
και τη συντροφικότητα
για τα δύο χρόνια
Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων!

Μηχανή #70 αλαργινή

Μηχανή #70 αλαργινή 300 300 KPaX Radio

Καθώς ετοιμάζεις το πρωινό σου, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Μην ξεχνάς να ταΐζεις τα περιστέρια.
Όταν πολέμους ξεκινάς, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Μην ξεχνάς όσους λαχταρούν την ειρήνη.
Όταν πληρώνεις το νερό, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που μόνο τα σύννεφα έχουν να τους θηλάσουν.
Όταν γυρνάς στο σπιτικό σου, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Μην ξεχνάς όσους ζουν σε αντίσκηνα.
Όταν τα αστέρια μετράς πριν κοιμηθείς, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που δεν έχουνε πού να πλαγιάσουν.
Όταν ελεύθερα μιλάς, να σκέφτεσαι τους άλλους.
Εκείνους που δεν τους αφήνουν να μιλήσουν.
Και καθώς σκέφτεσαι εκείνους τους άλλους,
στον εαυτό σου γύρισε και πες:
«Αχ και να ήμουν ένα κερί στο σκοτάδι».

Μαχμούντ Νταρουΐς

σπίτια αλμυρά
γλυκό του κουταλιού
και φιλέματα
σε μια αλαργινή
μηχανή #70

Μηχανή #64 πάρτυ με Μαγιακόφσκι – οδηγός επιβίωσης

Μηχανή #64 πάρτυ με Μαγιακόφσκι – οδηγός επιβίωσης 300 300 KPaX Radio

βράδυ 29ης Δεκεμβρίου
και μια φωνή σας ρωτά
‘Ακούτε αυτό το χλιμίντρισμα των αλόγων;’

δεν έχετε παρανοήσει (ακόμη)
απλά βρίσκεστε σε πάρτυ
με στίχους του Μαγιακόφκσι!

προετοιμαστείτε κατάλληλα
(γιατί πρέπει να το ζήσετε και αυτό μέσα στο 2020!)
με τη συνδρομή της εορταστικής Μηχανής #64
που παρτάρει σαν να μην υπάρχει αύριο
παρέα με ερωτοχτυπημένους, τρελούς, λησμονημένους
και τον κήρυκα Ζαρατούστρα

ει ψιτ,
‘Μήπως θέλεις το πιο ανεκτίμητο από τούτον το σωρό των άστρων;’