”Οι ινδιάνοι του δάσους ζούσαν κι επιβίωναν ως μέρος του δάσους. Σπάνια έτρωγαν κρέας, τα μεγάλα θηράματα ήταν γιορτή για την ομάδα. Συνήθως αρκούνταν σε μικρά ζώα-ερπετά-τρωκτικά. Φοβούνταν τον ιαγουάρο και θα τον σκότωναν αν τον έβρισκαν μπροστά τους -για να επιζήσουν. Όμως την ίδια στιγμή τον σέβονταν κι ήξεραν ότι είναι εξίσου σημαντικός μ’ εκείνους -αν όχι ανώτερος. Οι ινδιάνοι της αυτοκρατορίας των Μάγια, έπρεπε να ταΐσουν-ντύσουν-στολίσουν τους βασιλιάδες, την αριστοκρατία, τους ιερείς, τους στρατιώτες, τους τεχνίτες, τους υπηρέτες, τις πόρνες, τους δούλους. Καθώς το καλαμπόκι δεν αποδίδει αρκετά μέσα στη ζούγκλα και μεγάλα κοπάδια δεν μπορούσαν να συντηρηθούν (η οικολογία προηγείται της κοινωνιολογίας), αναγκάστηκαν να αναζητήσουν πρωτεΐνες στο ανθρώπινο κρέας (δες παλιότερο κείμενο (Ανθρωποφαγία – ή πώς να μαγειρέψετε τους συγγενείς σας).Η ανθρωποφαγία ήταν ανάγκη για τους Μάγια -και η θρησκεία ήταν η νομιμοποίηση της ανάγκης. Με τη σειρά της η χριστιανική θρησκεία καθαγίασε την εισβολή και τον σφαγιασμό των ινδιάνων. Όχι για τροφή, αλλά για πλούτο, κυριαρχία, επέκταση. Αυτός είναι ο άνθρωπος. Γιατί είναι έτσι ο άνθρωπος;”
38o δελτίο αντιπληροφόρησης του Κοινωνικού Ραδιοφώνου Χανίων.
Μεταδόθηκε την 04/12/2020 στις 19:30.
Μπορείτε να το ακούσετε ασύγχρονα μέσω mixcloud ή να το κατεβάσετε από εδώ.
Περιέχει:
Δημοτική Ραδιοφωνία Λάρισας – Έτσι και Αλλιώς – 02.12.2020 – Κορονοϊός & Φυλακές – (Επικοινωνία με τον Πολύκαρπο Γεωργιάδη από τις Φυλακές Λάρισας στην εκπομπή του Δημοτικού Ραδιοφώνου Λάρισας “Έτσι και Αλλιώς” με τους Ηλία Σκυλλάκο και Πάνο Γαρουφαλιά σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί στις φυλακές Λάρισας στη διάρκεια της πανδημίας COVID-19)
Από την κρατική δολοφονία του Αλέξη, στο μαζικό εγκλεισμό και την απαγόρευση κυκλοφορίας… Από την εξέγερση του Δεκέμβρη του ’08, στις εξεγέρσεις του σήμερα… από infolibre
Kίνηση συντονισμού από δομές αλληλεγγύης, πρωτοβουλίες γειτονιάς, κοινωνικά κέντρα και εργατικές λέσχες από elaliberta.gr
Τηλεφωνική “Υποστήριξη” και ΜΚΟ Ψυχικής Υγείας εν μέσω Πανδημίας από Παντιέρα αντικαπιταλιστική ενημέρωση
Αφού ζεσταθήκαμε καλά καλά με Glenn Gould και τα σχιζοφωνικά του Λ.Χρηστάκη ήρθε η σειρά να παίξουμε και εμείς. Σας παρουσιάζουμε την πρώτη πειραματική μας εκπομπή με βαθυστόχαστες αναλύσεις από τις εκπομπές Ηχοτρόπιο και Οι λέξεις ταξιδεύουν, με μουσική βοήθεια από την Χριστίνα Μ. και το παιχνιδιάρικο μοντάζ που έδεσε όλο το πείραμα από τα “Παραμυθολόγια του Αέρα”. Σήμερα στην πειραματική ζώνη στις 10.30 το βράδυ.
Καλή ακρόαση!
Σ’ αὐτὸ τὸν κόσµο, ποὺ ὁλοένα στενεύει, ὁ καθένας µας χρειάζεται ὅλους τούς ἄλλους. Πρέπει ν’ ἀναζητήσουµε τὸν ἄνθρωπο, ὅπου καὶ νὰ βρίσκεται. Ὅταν στὸ δρόµο τῆς Θήβας, ὁ Οἰδίπους συνάντησε τὴ Σφίγγα, κι αὐτὴ τοῦ ἔθεσε τὸ αἴνιγµά της, ἡ ἀπόκρισή του ἦταν: ὁ ἄνθρωπος. Τούτη ἡ ἁπλὴ λέξη χάλασε τὸ τέρας. Ἔχουµε πολλὰ τέρατα νὰ καταστρέψουµε.
Γ. Σεφέρης, 1963
από το τέρας του Λοχ Νες
στη Μέδουσα
κι ένα ρακοσυλλέκτη Δράκουλα –
φωνή τεράτων
καθημερινών
απόψε στη μηχανή #60
στις 21.00
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων
”Ένα κίνημα με άτυπο αρχηγό μια από τις πιο ξεχωριστές προσωπικότητες στην ιστορία του παιχνιδιού, που εκτός από κανονικός γιατρός, φανατικός καπνιστής και πότης, φιλόσοφος, φαντεζί παίκτης και ηγέτης εντός γηπέδου ήταν και η φωνή του απλού λαού της Βραζιλίας σε πολλά σοβαρά κοινωνικά θέματα, από αυτό της διεξαγωγής ελεύθερων εκλογών μέχρι την έλλειψη υποδομών σε παιδεία και υγεία. Ακόμη και η χρονιά στην Ιταλία με την Φιορεντίνα είχε κάποιο αξιακό νόημα και όχι ένα στενό οικονομικό κίνητρο. Είχε προειδοποιήσει, μιλώντας σε ένα ακροατήριο μιας πλατείας του Σάο Πάολο, γεμάτης από 2.000.000 άτομα, ότι δεν θα έφευγε από την ομάδα και τη χώρα, παρά μόνο αν η βούληση του λαού στις εκλογές που θα επακολουθούσαν δεν ήταν αυτή που θα έπρεπε (η αλλαγή του συντάγματος). Τελικά, η αλλαγή του συντάγματος δεν υπερψηφίστηκε. Ο Σώκρατες τιμώντας τα…. Σορτσάκια του εγκατέλειψε την Βραζιλία για τα μάτια της Φιορεντίνα. Και όταν φτάνοντας στην Ιταλία, κλήθηκε από τους Ιταλούς δημοσιογράφους να απαντήσει στο κλασικό και αιώνιο ερώτημα: ποιος από τους δύο ήταν καλύτερος ο Ριβέρα ή ο Ματσόλα, αυτός απάντησε: «Δεν γνωρίζω και δεν με ενδιαφέρει. Εγώ ήρθα στην Ιταλία για να μάθω να διαβάζω τον Γκράμσι στο πρωτότυπο ιταλικό κείμενο».”
Αχταρμάς playlist λίίίγο μέτα τις 21:00 στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων.
Συντονιστείτε : https://kpaxradio.livee/
και το νουυ!!
H εκπομπή μεταδόθηκε ζωντανά στις 27/11/2020.
37o δελτίο αντιπληροφόρησης του Κοινωνικού Ραδιοφώνου Χανίων.
Μεταδόθηκε την 27/11/2020 στις 19:30.
Μπορείτε να το ακούσετε ασύγχρονα μέσω mixcloud ή να το κατεβάσετε από εδώ.
Περιέχει:
Καταγγελία ΟΕΝΓΕ για στοχοποίηση συνδικαλιστών, Αναφορά του σωματείου Μισθωτών Τεχνικών Ηρακλείου στα γεγονότα στο Ηράκλειο στις 17 Νοέμβρη, Κείμενο της κατάληψης ΖΑΙΜΗ 11, Σύλλογος Βιβλίου- Χάρτου για τα εργασιακά και την απεργία, Αφίσα της κατάληψης ΦΑΜΠΡΙΚΑ ΥΦΑΝΕΤ για την Υγεία, Κείμενο του Ν.Μαζιώτη για τις συνεχείς μεταγωγές της Π.Ρούπα, Συλλογή Ειδών Πρώτης Ανάγκης στην Πάτρα από την συλλογικότητα Επί τα Πρόσω, Παρεμβάσεις υπέρ εργαζομένων στην ΑΒ Βασιλόπουλος σε Ν.Ιωνία και Ν.Φιλαδέλφεια από την acte, προσαγωγές την μέρα για την εξάλειψη της βίας εναντίον γυναικών.
ΦΟΒ-ΕΛΑ
Μεταδόθηκε στις 26 Νοέμβρη 2020 στις 11.45 μ.μ
Σήμερα μια διηπειρωτική συνάντηση με κουβέντα από τις ΗΠΑ στο Λονδίνο στο Εδιμβούργο στην Καλλιθέα και στα Χανιά στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων.
την ακούτε απο κατω στο Mixcloud
H ΦΟΒ-ΕΛΑ μεταδίδεται κάποιες Πέμπτες βράδυ στις 11.30 ραδιοφωνικά από το kpaxradio.live
Το Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων αναμεταδίδει τις εκπομπές της ομάδας Καμένα Σουτιέν κάθε Τετάρτη στις 20.00.
Η εκπομπή μεταδόθηκε αρχικά στις 22/03/14
Σ’ αυτήν την εκπομπή η διάθεση ήταν ροκ και τα θέματα εμπνευσμένα από την παγκόσμια ημέρα κατά του ρατσισμού και τον μήνα ιστορίας γυναικών.
Για τις γυναίκες ρομά και τον ρατσισμό:
– https://kamenasoutien.com/2014/03/17/gramma-apo-mia-gynaika-roma/
– http://fra.europa.eu/en/news/2013/situation-roma-women-fra-data-analysis
– Η Ινκιέτα λέει: «1) Ως προς την καταπίεση των γυναικών Ρομά- με αφορμή το κείμενο της Φανής:
Η Φανή δε λέει ότι δεν υπάρχει καταπίεση, αλλά αρνείται να μιλήσει γι’ αυτή επειδή ξέρει ότι υπάρχει προκατάληψη και ότι η εικόνα που έχει ο περισσότερος κόσμος για τις γυναίκες Ρομά βασίζεται σε μια καρικατούρα της Τσιγγάνας που βλέπουνε στο δρόμο.
Εδώ μπορούμε να συνοψίσουμε κάποια ζητήματα τα οποία τα βρίσκουμε μπροστά μας και όταν κάνουμε συζητήσεις για τις μουσουλμάνες και στα οποία, διαβάζοντας κάποια σχόλια σας, νομίζω ότι συμφωνούμε όλες. Δηλ.: Ποι@ είναι αρμόδιος να κρίνει αν υπάρχουν συνθήκες ανελευθερίας σε μέλη μιας κουλτούρας την οποία δε γνωρίζει εκ τον ένδον; Βάσει ποιων κριτηρίων δικαιούται κανείς να πει ότι οι γυναίκες Ρομά είναι καταπιεσμένες; Η ένσταση μου είναι ότι συνήθως τα κριτήρια αυτά είναι αυτοαναφορικά και εθνοκεντρικά, η σύγκριση δηλαδή γίνεται σε σχέση με την οικεία κουλτούρα και αυτό υπονοεί πολιτισμική ιεραρχία.
Δεν είναι το ίδιο όταν μία κουλτούρα (ή επιμέρους πρακτικές της) την απορρίπτουν τα ίδια τα μέλη της και όταν το κάνουν τρίτοι. Στη δεύτερη περίπτωση είναι πατερναλισμός που δεν οδηγεί πουθενά ενώ στην πρώτη είναι μια διαπίστωση από την οποία μπορεί να γεννηθεί ένα εν δυνάμει κίνημα. Όταν λέει η Φανή «υπάρχουν πράγματα και συνήθειες που μας καταπιέζουν, αλλά είναι δική μας ευθύνη να δούμε ποια είναι αυτά και πώς μπορούμε να τα αλλάξουμε», θεωρώ ότι θέτει ένα ζήτημα βαθιά πολιτικό. Ποι@ είναι αρμόδι@ να αλλάξει τις συνθήκες καταπίεσης; Ποιο είναι το πολιτικό πρόταγμα που προκύπτει και ποιο το υποκείμενο του; Αν δεν το κάνουν οι ίδιες οι γυναίκες «από τα μέσα», οι «απ’εξω» δεν είναι δυνατόν να είναι σωτήρες/ απελευθερωτές.
Και κάποια ριζική αλλαγή μάλλον είναι δύσκολο να επιτευχθεί, αν δεν αλλάξουν οι βασικές συνθήκες της ζωής τους, όπως λέει η Φανή. Γι’ αυτό και στρέφει την κουβέντα στον κοινωνικό αποκλεισμό, όχι σαν υπεκφυγή, αλλά επειδή θεωρεί ότι η απελευθέρωση των γυναικών Ρομά περνάει μέσα από την άρση του κοινωνικού αποκλεισμού.
2) Σε σχέση με τον κοινωνικό αποκλεισμό: αποκλεισμός δεν είναι μόνο η άνιση πρόσβαση των γυναικών Ρομά σε εργασία, παιδεία, υγεία, δημόσια αγαθά γενικότερα, αλλά μιλάμε και για αποκλεισμό από τα πολιτικά δικαιώματα. Θέλω να μοιραστώ ένα χθεσινό περιστατικό: τηλεφώνησαν στο Κέντρο κάποιοι γλοιώδεις υποψήφιοι δήμαρχοι με σκοπό να επισκεφθούν τον οικισμό. Ο κόσμος άρχισε να λέει το κλασικό «μόνο στις εκλογές μας θυμούνται» και η Φανή έκανε ένα πολύ εύστοχο σχόλιο για τον Σταύρο Θεοδωράκη, ο οποίος αυτοπλασσάρεται ως το λαϊκό παιδί που μεγάλωσε στην Αγία Βαρβάρα: «αν πράγματι ενδιαφερόταν για εμάς και τα προβλήματα μας θα έβαζε μερικούς Ρομά στο ψηφοδέλτιο του». Και με αφορμή αυτό διαπιστώσαμε ότι, πρώτον σπάνια βλέπουμε υποψήφιους Ρομά σε βουλευτικές ή δημοτικές εκλογές. Ακόμα και όταν αυτό συμβαίνει, πάλι υπάρχει από πίσω μία λογική εκμετάλλευσης του τύπου «ας βάλω κι έναν Τσιγγάνο για να πάρω τις ψήφους όλης της κοινότητας». Και δεύτερον, εξ’ όσων γνωρίζουν και κάποιες γυναίκες στον οικισμό που ρωτήσαμε, δεν έχει υπάρξει ποτέ γυναίκα Ρομά υποψήφια. Αυτό για να θυμόμαστε ότι δικαίωμα ψήφου δεν είναι μόνο εκείνο του εκλέγειν αλλά και του εκλέγεσθαι και αυτό το δεύτερο στην πράξη απλά δεν υπάρχει για τις γυναίκες Ρομά.»
Για τον μήνα ιστορίας των γυναικών:
– http://en.wikipedia.org/wiki/Women%27s_History_Month
– http://thesocietypages.org/socimages/2014/03/19/whats-wrong-with-womens-history-month/
– http://www.reclusiveleftist.com/2012/06/05/patriarchy-in-action-the-new-york-times-rewrites-history/
Για την Anita Hill:
– http://en.wikipedia.org/wiki/Anita_Hill
– http://www.slate.com/articles/double_x/doublex/2014/03/talking_to_anita_hill_at_57_the_woman_who_stood_up_to_clarence_thomas_is.html
– http://www.feministpress.org/books/i-still-believe-anita-hill
– http://www.theroot.com/articles/politics/2011/10/anita_hill_hearings_waking_a_generation_of_feminists.html
Για περισσότερα, επισκεφθείτε τη σελίδα της ομάδας Καμένα σουτιέν εδώ.








