KPaX Radio

«Για τα καρναβάλια της καθημερινότητας λέτε, για τα πορνό των σύγχρονων
στίχων, των ειδήσεων, της ζωής έτσι όπως έγινε… Ε, σήμερα η ανατροπή είναι η
αλήθεια, η αυθεντικότητα των ήχων και των λέξεων που χρειάζεται την Αποκριά
για να λεχθεί». Δόμνα Σαμίου

Μια parental advisory μηχανή#7
για τις φωνές που σπάνε τη σιωπή
μέσα στα καρναβάλια της
καθημερινότητας
που βρίσκει
χυδαία
εκπαιδευτικούς
στο εδώλιο

Το θέμα είναι τώρα τί λες
Καλά φάγαμε καλά ήπιαμε
Καλά τη φέραμε τη ζωή μας ώς εδώ
Μικροζημιές και μικροκέρδη συμψηφίζοντας

Το θέμα είναι τώρα τί λες.

Μ. Αναγνωστάκης, Ο Στόχος, 1970.

Η μηχανή#6
σας εξιστορεί τα Δεκαοχτώ Κείμενα
– «Μέσα σέ πόλεμο — φαντάσου, ἑλληνικά ποιήματα.» –
ιστορική πράξη
ομαδικής
δημόσιας
αντίστασης
πνευματικών ανθρώπων
κατά της δικτατορίας

«Προκόβουμε καταπληκτικά»
Γ. Σεφέρης
[Φράση γεμάτη σαρκασμό γραμμένη στο ημερολόγιο του
κάτω από την ημερομηνία της 21ης Απριλίου 1967]

«Ηλεκτροφόρα σύρματα φράζουν τα όνειρα
μα θα ’θελαν –»

Ν. Καρούζος, «Αθήνα, η φλόγα που το χρώμα της είναι γαλάζιο», Ποιήματα (1961)

η μηχανή #5
καταγράφει στη συλλογική μνήμη
μια σατιρική/ποιητική/πολιτική παρέμβαση
στα Αθηναϊκά ραδιοκύματα
κι εκπέμπει προς αυτά
με μια κίνηση της βελόνας
από το Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων (ΚΡαΧ)

«Πάρε τη λέξη μου, δώσε μου το χέρι σου.» (Α. Εμπειρίκος)

η μηχανή #4
μεταφράζει τα πάντα γύρω
διασκευάζει
ερμηνεύει
αποδομεί
και αποδίδει ελεύθερα
«αναπάντεχα μέρη αλλουνού κόσμου» (Δ. Σολωμός)

Η κοινωνική απελευθέρωση της μετάφρασης
στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων (ΚΡαΧ)

A όταν έκτιζαν τα τείχη πώς να μην προσέξω.
Aλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Aνεπαισθήτως μ’ έκλεισαν από τον κόσμον έξω.

Κ. Καβάφης, «Τείχη», 1897.

η μηχανή#3 στο Κοινωνικό Ραδιόφωνο Χανίων (ΚΡαΧ)
είναι για τα παιδιά και…
τα τούβλα που τα περιβάλλουν

με τη σύμπραξη παιδικών φωνών
όπως ηχογραφήθηκαν κατά τη διάρκεια
εντατικού κραχοεργαστηρίου
στο 14ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ Χανίων

φλογισμένα
τοπία
πρόσωπα
αστέρια
φιλιά
φλογισμένες φωνές
κι ο αέρας φλογισμένος κι αυτός
αλλά και μια
‘Φωτιά ωραία φωτιά’ που μας καίει
και μας λέει τη ζωή
γιατί

‘Εμείς τη λέμε τη ζωή την πιάνουμε απ’ τα χέρια’
(Οδυσσέας Ελύτης)