213

έφτασε και πάλι η εποχή
που κάνουμε fade in και fade out
στα τζιτζίκια
εδώ
στο στούντιο του Κοινωνικού Ραδιοφώνου Χανίων
και στη μηχανή #213
που τους δίνει τα μικρόφωνα
και τα αγκαλιάζει με στίχους
για να βρουν φωνή
οι κραυγές τους

Κι αν ο αλαλαγμός των τζιτζικιών
δεν ήταν ποτέ κραυγή αβέβαιης ύπαρξης
μα επανάληψη οιωνών
δυσοίωνες προβλέψεις
που θα μας έσωζαν
αν δεν είχαμε συνηθίσει τόσο
το θάνατο να λέμε ευτυχία;

Τόσο μικρό παράθυρο
το καλοκαίρι
για τόσο συνταρακτικές αναθεωρήσεις
κι αυτός ο ήλιος
καυτός
εν χορώ με τα τζιτζίκια
να σέρνει τη μοιραία χορογραφία –
Κ. Γεωργαντά